Achtergrond en bronnen van waaruit ik werk
 
Ik ben geboren bij een vader en een moeder die het helpen en zorgen voor anderen hoog in het vaandel hebben staan. De blauwdruk was gelegd. Ik wilde met mensen werken. De manier waarop was me niet duidelijk. Rond mijn twintigste kwam ik in aanraking met lichaamswerkvormen in een F.O.R.T. groep (feministische oefengroep radicale therapie) Deze manier van in contact met de ander én in contact met mezelf zijn maakte diepe indruk op me. Vooral dat mijn lichaam onafhankelijk van het denken haar verhaal vertelt en niet liegen kan. Deze manieren van omgaan met elkaar en de ondersteunende oefeningen en methoden brachten me naar diepten in mezelf die ik eerder nog niet bewust ervaren had. Sterker nog, niet voor mogelijk had gehouden. Mijn ontdekkingsreis naar Zijn wie ik ben, begon.

Ik startte met werken in een verpleegkliniek, maar ik raakte in paniek door het hoge werktempo en hoe gering de aandacht voor het geheel van de zieke mens was. Dit was niet wat ik wilde. Maar wat dan? Ik heb toen een paar jaar in administratieve banen gewerkt o.a. bij C.C.N. en D.S.M. Het werd steeds duidelijker voor me dat ik mèt mensen wilde werken. Er volgden beroepsopleidingen met daarop volgende werkplekken;  Ik werkte 15 jaar als kraamverzorgster bij het Groene Kruis. Ik heb die jaren als een groot geschenk ervaren. Ik heb tientallen geboorten, het wonder van het begin van het leven van kortbij mogen meemaken. Ik kreeg in die periode een dochter en een zoon. Wat een zege om aan den lijve te ervaren wat ik al zo vaak bij andere vrouwen had mogen meemaken. Hoe het krijgen van een kind de wereld op zijn kop kon zetten. Het werken in de gezinnen is een enorme leerschool voor me geweest. Getuige mogen zijn van hoe mensen uit allerlei culturen wonen en hun leven leven.

Nadat mijn partner ernstig en blijvend gewond raakte tijdens zijn werk was ik genoodzaakt  om verder en anders op weg te gaan. Ik kreeg een baan en studie aangeboden bij de thuiszorg en heb daar drie jaar gewerkt als verzorgende in de avonddienst. De mensen waar ik voor werkte zaten aan de andere kant van het leven. Het ouder worden, het ziek zijn, het sterven. In deze periode mocht ik leren over hoe mensen wel of niet omgaan met het gegeven van de eindigheid, de dood. De hoge werkdruk en het verwaarloosde rouwproces waar ik zelf inzat,  zorgden ervoor dat ik mijn eerste burn out kreeg. Het werd stiller in mij ......

Ik nam de draad weer op. Ik koos voor de studie Sociale Dienstverlening en aansluitend de opleiding Algemeen Maatschappelijk Werk en Dienstverlening. Ik werkte achtereenvolgens bij een woningvereniging en daarna vooral 's avonds en 's nachts in een project bij het C.A.D. (Centrum voor Alcohol e.a. Drugs) als hulpverlener op een tippelzone. Een indrukwekkende periode waarin ik leerde kijken naar mijn vooroordelen van mensen die verslaafd waren en in de prostitutie werkten. Ik leerde welke gevolgen misbruik, verwaarlozing en onthouding van liefde bij de vrouwen waar ik mee werkte, geleid hadden tot ernstige destructie. En ik leerde iets heel belangrijk van de vrouwen, humor inzetten, relativeren, kijken wat is wel de moeite waard NU! 

Het project eindigde en mijn pad ging verder. Ik maakte de overstap naar een Algemeen Maatschappelijk Werk, waarvan ik een gedeelte van de uren werkte ik als pedagogisch medewerker in een opvoedwinkel. Hulpvragen op allerlei gebieden dienden zich aan. Toen kwam de tweede burnout. Ik begreep de signalen in mezelf in die tijd niet. Mijn lichaam en mijn geest schreeuwden om rust en ik ging maar door. Ik meende als ik maar hard werkte dat dan alles goed zou komen.

Duidelijkheid in hoe ik leefde begon ik te ontwikkelen naarmate ik meer in aanraking kwam met lichaamswerk en bewustzijnsontwikkelende cursussen en workshops. Als deelnemer startte ik met emotioneel lichaamswerk en naderhand ben ik dergelijke groepen gaan assisteren. Het lichaamswerk had een enorme aantrekkingskracht op me. Vooral het genezende effect en de snelheid waarmee ik een verandering in mijn tot dan starre denken en handelen kon ervaren. Ik kwam weer tot leven. Ik kreeg plezier, ik ging weer dansen. Langzaam begon zich af te tekenen waar mijn hart lag. Het werken met mensen op een manier die hun hele wezen, hun lichaam, geest en hun ziel aanspraken, maakte me sterker. De deur ging open. De deur naar de verbinding tussen mijn body en mijn mind en van daaruit de wereld in. Ik zag een glimp van wie ik weer wilde zijn. Van wie ik in wezen ben. Na een rondgang door het grote aanbod aan opleidingen, startte ik een vierjarige studie bij het BodyMind instituut voor lichaamsgerichte psychotherapie.

Sinds 2002 werk ik vanuit mijn praktijk voor lichaamsgerichte psychotherapie. Naast  BodyMind heb ik me nog verder geschoold in Focussen, behandeling van trauma en post traumatische stress, rouw en verliesbegeleiding, holistic pulsing, communicatietrainingen, aanrakings en massagetechnieken, systemisch werk, meditatie (o.a. mindfulness) en zingeving.

Verandering en leren  houdt nooit op, daardoor zal mijn mens-zijn en manier van werken zich blijven vernieuwen. Sinds 2005 ben ik geïnspireerd en volg ik de doorgaande Ridwanschool van A.H.Almaas. Dit werk is gebaseerd op psychotherapeutische kennis van de persoonlijkheidsontwikkeling verbonden met Westerse filosofie en de kennis van verschillende Oosterse en Westerse spirituele tradities. Naast scholing ervaar ik het als waardevol om me aan collega’s in diverse intervisiegroepen en verschillende werkvelden en vrijwilligerswerk te toetsen en waar nodig bij te stellen.
 
Levenslessen en het contact met de andere mens zijn een onuitputtelijke bron voor me. Ik voel me dankbaar dat ik getuige mag zijn van het opengaan en groeien van de ander. Mijn werk met andere mensen zie ik als deel van mijn levenslessen. Met hen op zoek te gaan naar de parel in de pijn en steeds weer opnieuw de verbinding te maken met mezelf. Met te “Zijn” wie ik ben.